« قال » يك شخصى اين جور گفته . اين عادتا احتمال ندارد بلكه مراد از ضمير در اين جمله غير از امام كه قولش متبع است كس ديگر نيست . همه محققين اين نحو مضمرات را اشكال نمىكنند و اينها يك مناقشات غير متعارفى است . 7 - روايت اسماعيل بن الفضل الهاشمى على بن ابراهيم عن أبيه عن ابن ابى عمير عن عمر بن اذنية عن اسماعيل بن الفضل الهاشمى قال سألت أبا عبد الله عليه السلام عن المتعة فقال الق عبد الملك ابن جريح « 1 » فسأل عنها فان عنده منها علما فلقيته فاملى علىّ شيئا كثيرا فى استحلالها و كان فيما روى لى فيها ابن جريح انه ليس فيها وقت و لا عدد انما هى بمنزلة الاماء يتزوج منهن كم شاء . . . قال ابن اذنية و كان زرارة يقول هذا و يحلف انه الحق . . . « 2 » در اين روايت حضرت به خود سنىها در اين زمينه ارجاع داده‌اند . سند روايت بلااشكال صحيح است و اشكالى جز در ابراهيم بن هاشم نيست . ابراهيم بن هاشم را هم كه محققان قبول كرده‌اند كه از اجلا ثقات است و روايت وى صحيحه است نه حسنه و مضافاً اينكه ، اين روايت طريق ديگرى هم دارد كه در آن ابراهيم بن هاشم نيست و ديگر هيچ اشكالى ندارد . در كتاب حسين بن سعيد ( كه به نام نوادر چاپ شده ) روايت با اين سند آمده ، ابن ابى عمير عن عمر بن اذنية عن اسماعيل بن الفضل الهاشمى قال سألت ابا عبد الله عليه السلام در اين سند ابراهيم بن هاشم وجود ندارد ، چون خود حسين بن سعيد و ابراهيم بن هاشم در يك طبقه مىباشند . 8 - روايت عمر بن اذنيه عن على بن ابراهيم عن أبيه عن ابن ابى عمير عن عمر بن اذنيه عن ابى عبد الله عليه السلام قال قلت

--> ( 1 ) - جريح با جيم بر وزن زبير است و اينكه در خيلى از موارد جريح با حاء نوشته شده ، غلط است . ( توضيح بيشتر ) عبد الملك بن عبد العزيز بن جريح از محدثان مشهور و طراز اول اهل سنت است كه به حليت متعه باور داشته و اين سنت را نيز عمل مىكرده است . ر . ك : سير اعلام النبلاء ، ج 6 ، ص 331 و 33 ، در ميزان الاعتدال ، ج 3 ، ص 373 آورده : هو فى نفسه مجمع على ثقة مع كونه قد تزوج نحوا من سبعين امرأة نكاح المتعة ، كان يرى الرخصة فى ذلك . ( 2 ) - وسائل ، ب 4 من ابواب المتعة ، ح 8 .